SU:2

Yemliha Gürlek
Yemliha Gürlek

Su ka­inat­ta yaşar,mah­lu­kat suda yaşar,

Su haşa zin­dan olsa,yü­rek­ler yine koşar.

Me­de­ni­yet­sin cö­mert­sin,aziz­lik sana bir taç,

Ha­ya­tın ar­ka­da­şı,ka­inat sana muh­taç.

İnsan gibi ça­lı­şır,koşar yo­ru­lur ağlar,

Ür­pe­rir çır­pı­nır akar,kork­maz şaş­maz ve çağ­lar.

Yağ­mur olur göl olur, yer­den gök­ten akar su,

Kar olur buz olur da, as­lı­nı yi­tir­mez su.

San­cı­la­nır sab­re­der, kıv­rı­lır dolar coşar,

Yo­lu­na devam eder,engel din­le­mez taşar.

Nem olur damla olur, iler­ler umman olur,

Hep de­ği­şim­den yana,yo­lu­nu sabır la bulur.

Yer­den azim­le çıkar,çayı ır­ma­ğa ekler,

İnsan­dan çok sa­bır­lı, yol bu­la­maz sa bek­ler.

Yo­lu­nu de­ğiş­tir­mez,tadı rengi bo­zul­maz,

Ber­rak akar hür akar,bir hi­za­ya di­zi­le­mez.

Sel olur köpük gider, du­ru­lur aslı kalır,

Ya­ta­ğı­na ya­tın­ca, kabın ren­gi­ni alır.

Ni­met­le­rin ni­me­ti, alem doya doya içer,

Do­ğun­ca ölün­ce üs­tü­müz­den bir su geçer.

- Elbistanın Sesi Gazetesi, Yemliha Gürlek tarafından kaleme alındı
https://www.elbistaninsesi.com/makale/10021272/yemliha-gurlek/su2