ÜMİT

         Ümit; ummaktır. Ummak; o güzel sabahı, işlerin yolunda gideceğini, beklenenin geleceğini, kapının açılacağını, sevgiyi ummak… En zor ve karanlık günlerde umuda sarılırız biz. Yün yorgan gibi örter üstümüzü. Evin çatısı gibi yağmurdan korur hayallerimizi umut. Sandık dolusu beklenti içerir umut içinde koca koca beklentiler, istekler. Açılsa içinden yılların yaşanmışlığı çıkar. Sararmış kimi, kimi daha tertemiz. İçimizde bekleyen umutlar filizlenir de gider. Kimi göğe kadar uzanır, fasulye sırığı olur, bizi devler ülkesine götürür, devin cebinden hazinenin anahtarını alır zengin oluruz. Kimi umutlar celladımız olur farkına bile varamayız. Kesip atamadığımız, yıllarca cebimizde taşıdığımız kırışmış, sararmış, ıslanmış mendiller gibi.

            Ümit deyince insanın içi kıpır kıpır olur. İnsan hep iyi şeyleri ümit eder. O piyango bize çıkacak ümidi ile kaybettiklerimizi göz ardı ederiz. Defalarca deneriz,  o at koşacak bu sefer olacak… Sandıklara koyarken bembeyaz çeyizleri, en iyi kısmet bizim olacak ümidi. Yola çıkınca bu yolun bizi vuslata götüreceği ümidi. Ümit hiç bitmez. Bazen öldüğünü sanırız ümidin, ölür ölür bin defa dirilir umut. Çünkü umut olmadan nefes almak olmaz. Her sabah bizi o işe götüren, bir bardak çayı içiren, adım attıran hep içimizdeki ümittir. Güzel yarınlar ümidi, beklediğimiz gelir ümidi…

            Hastane camından dışarıya bakan biraz önce çok az ömrü kaldığını öğrenen insana soralım ümidi, yıllardır demir parmaklık ardında olup dışarının özlemini çeken mahkûma, sevdiğini bekleyen sevgiliye, nöbetteki askere… İnsanın ümidi hem ilacı hem de celladıdır. Ümit bazen yorar insanı. Beklediğinin gelmeyeceğini bile bile beklemek…

            Cahit Sıtkı Tarancı ‘’ Bir Umut şiirinde:

Yorgunsun, uzaklardan gelmişsin; /Yitirmişsin neyin varsa birer birer./ Bir sağlık, bir sevinç, bir umut.../Onlar da neredeyse gitti gider./ Dost bildiğin insanların yüzleri/ Aynalar gibi kapkara.
Suyu mu çekilmiş bulutların?/ Dönmüşsün kuruyan ırmaklara./ Taşlara düşen saat gibi, / Ne artı, ne eksi. /Bir sağlık, bir sevinç, bir umut/ Hikâye hepsi. ‘’

            Cahit Sıtkı Tarancı’nın da dediği gibi; bir sağlık, bir umut, hepsi hikâye… Ümit insanın boğazında öyle bir iptir ki; bazen sıkar, nefes alamazsınız. Bazen sarılacağınız en iyi dost, ailedir. Ümit güzel şeydir. Hiç olamayacak durumları, hiç gidilemeyecek yolları bilse de insanoğlu yine de ümidine sarılır. Dünyanın tüm keşifleri ümitten doğar. Bir gemiye binip yeni yerler keşfetme inancı ve ümidi ile yola çıkıldığı için birçok yer keşfedilmiştir. Ümit şartlara bakmaz, durumlara bakmaz. Var olur, insanı bir yerden başka bir yere götürür. Yollar çamur olsa da götürür. Tüm savaşların en iyi silahıdır ümit. Vurdu mu öldürür düşmanı.

            Hemşerimiz Abdürrahim Karakoç Desem Amma şiirinde ‘’ Umudum ceylandır engin ovada /Sağ-salim geçecek yol arar durur/ Aman gitme vurulursun diyemem.’’ Der. Bazen ümidimizi avlarlar. Her şeyin dostu da var, düşmanı da bu hayatta. E, Umudumuzun da dostu var, düşmanı var. Bazen tam alnının ortasından vururlar umudumuzu. Ölmez. Çizgi film karakteri gibidir. Vurulur, vurulur ölmez.

            En iyi dostun kim diye sorarsanız? Umut derim. Herkes gider, o yanımda kalır. O giderse hepten yalnız kalırım çünkü. Ümidinizi kaybetmeyin…

# YAZARIN DİĞER YAZILARI

Yazar Nazife Yetişgen - Mesaj Gönder


göndermek için kutuyu işaretleyin

Yorum yazarak Elbistanın Sesi Gazetesi Topluluk Kuralları’nı kabul etmiş bulunuyor ve yorumunuzla ilgili doğrudan veya dolaylı tüm sorumluluğu tek başınıza üstleniyorsunuz. Yazılan yorumlardan Elbistanın Sesi Gazetesi hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.

Anadolu Ajansı (AA), İhlas Haber Ajansı (İHA), Demirören Haber Ajansı (DHA), Anka Haber Ajansı (ANKA) tarafından servis edilen tüm haberler Elbistanın Sesi Gazetesi editörlerinin hiçbir editöryel müdahalesi olmadan, ajans kanallarından geldiği şekliyle yayınlanmaktadır. Sitemize ajanslar üzerinden aktarılan haberlerin hukuki muhatabı Elbistanın Sesi Gazetesi değil haberi geçen ajanstır.