“Tilki derisinden vazgeçer de alışkanlıklarından vazgeçmez.” derler ya.
Teşbihte hata yoksa eğer, tıpkı insanlarda böyledir.
Ne huylu, huyundan vazgeçer, ne de can çıkmayınca huy çıkar.
İnsanın huyu dün neyse bugünde odur.
Bir insan “Yedisinde neyse, yetmişinde de odur”. Gerçekten çok doğru ve yerinde bir sözdür. Bir şeyi huy edinmiş kimseyi bu huyundan vazgeçirmek için ne kadar uğraşılırsa uğraşılsın, olumlu bir sonuç alınmaz. Kişinin huyunu değiştirmesi kendi gayretine, içine dönük hesabına bağlıdır. Öyle insanlar vardır ki çok yüksek bir mevkidedir, makamdadır fakat zaman onların gerçek yüzünü açığa çıkarır. Kendisinin bile değiştirdiğim sandığı huylar o mertebeye geldikten sonra açığa çıkar. Huylu huyundan asla vazgeçmez.
Dün yaptıklarından dolayı özür dilese dahi bugün huyundan vazgeçmeyerek devam eder. Hatasını anlayıp yaptığı hatadan dolayı özür dilese, söz verse dahi huyundan vazgeçmez. Hayata at gözlükleri ile bakan insanların huyundan vazgeçmeleri beklenemez yaşamlarına öyle devam ederler.
Bazen kendime soruyorum. Huylu huyundan vazgeçer mi diye?
Bu sorunun cevabını hepimiz biliyoruz aslında geçmez… Geçmiyor da zaten…
Örneğin, cimri bir insan cömert, tembel bir insan çalışkan olabilir mi?
Huyların değişmesi her ne kadar mümkün olsa da çok zordur.
İnsanda kökleşmiş karakter özellikleri ve alışkanlıklar kolay kolay değişmez.
Yaşım ilerledikçe atalarımızın söylediği özlü sözlerin ne kadar gerçek ve doğruyu yansıttığına tanık oluyorum. Huylunun huyundan vazgeçmediğini çok ama çok güzel anlatan bir öykü anlatacağım...
İnsanı alışkanlıklarından, huylarından vazgeçirmek mümkün değildir.
Köyün birinde çok bilge bir adam varmış. Bazıları bilge adama sormadan bir yere gitmezmiş. Köyün dilencisi de başka köylere gitmek ve dilencilikten kurtulmak istiyormuş, dilenci ilk başta bilge adama danışmak istemez ama onun gibi dilenci arkadaşlarının baskısıyla ertesi gün bilge adamın yanına gitmeye razı olur. Yarın olur bilge adamın yanına gider, bilge hoş geldin der ve içeri alır.
Dilenci
-Bu köyden gidecektim arkadaşlarım size uğramamı söylediler.
Bilge
-Hayırdır niçin başka diyarlara gidiyorsun.
Dilenci
-Bu köyde saygınlığım 0 derecenin bile altında saygınlık kazanacağım bir yere gideceğim.
Bilge
-Yani başka köylere gidince dilenciliği bırakacağını söylüyorsun.
Dilenci
-Evet dilenciliği bırakıp bende normal bir insan hayatı sürdüreceğim.
Bilge
-Normal bir insan olduğunda ne yapacaksın peki?
Dilenci
-Hayallerim var yeni bir yuva kurmak evlenmek çocuk sahibi olmak istiyorum.
Bilge
-Hayal kurmak güzeldir ama unutma mesele hayalleri hayata geçirmektir.
Dilenci
-Doğru diyorsun ama derler ki kara sularda yüzmek zayıflatır. O yüzden temiz sulara gideceğim ve rahat rahat yüzeceğim.
Bilge
-Yüzmek zayıflatıyorsa balinalar neyi yanlış yapıyor. Önemli olan suya hâkim olmaktır, eğer sen doğru yüzerken zayıflıyorsan bu sudan değil sana verilen terbiyedendir.
Dilenci
-Doğru diyorsunuz ama ben sanki hiç denedim balina gibi yüzmeyi ama olmuyor sulara hâkim olamıyorum hep aynı derede yüzüyorum. Büyük balıklar çok bencil davranıyor.
Bilge
-Eğer her gün aynı şeritten yüzüyorsan ve başarısızsan başka şeritten gidince başarılı olacağını bildiğin halde gitmiyorsan bu başkalarının bencilliği değil senin korkaklığındır, kendini boşuna yoruyorsun demek ki.
Dilenci
-Aslında ben çok meraklı bir adamım ve diğer köylerde neler oluyor çok merak ediyorum.
Bilge eliyle ufak bir heykeli göstererek;
-Sen bir heykele benzersin; heykelde etrafa bakıp durur ama hiç merak edipte sormaz neler oluyor hayatta. Eğer mutluluğu başka köylerde bulacaksan güle güle git.
Dilenci çok teşekkür ederek ayrılır. Aradan aylar yıllar geçer Bilge adam bir gün karşı köye gider. Dönüş yolunda dilencinin teki para ister herkesten,
Bilge yardımsever biri olduğundan adama kesesinden 2 - 3 dinar vermek için elini kesesine atar, adama tam parayı verecek iken dilenci bilge adamın hemen ayağına sarılır bilge adam anlar,bu adamın köydeki dilenci olduğunu ve dilenci bilge adamın hemen ayağına sarılır…
“Ne olur beni köye geri götür” der.
Bilge adamda
-Ne o seni köye götürsem, dilenci gözüyle bakacaklar bu seni üzmüyor mu?
Dilenci
-Ha burada dilenci olmuşum ha köyümde ne fark eder.
Bilge
- Tamam, seni alacağım artık dilenciliği unut diyeceğim ama unutamazsın çünkü can çıkar huy çıkmaz der ve geri köyün yoluna koyulurlar.
    
Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.
Avatar
işbaşaran 5 gün önce

kardeşim nsanları eğitmedikce huysuzda olur.... önce eğitim. ve iyi ahlak.

banner129

banner119